October 04
ใน..วันนี้เป็นวันเกิด วันที่เธอได้เกิด..มาใช่ไหม
ฉัน..คงไม่มีอะไรมากมาย นอกจากอวยพรให้เธอ
อยากจะขอดาวจากฟ้า ทุกดวงดารา
ให้ช่วยนำพาให้เธอ
ได้เจอ...แต่สิ่งที่ดี...อย่ามีเรื่องร้าย
ให้เธอเจอแต่สิ่งที่ดี (ให้เธอโปรดจงโชคดี)
ถ้าฉัน...ขออะไรได้อย่าง
ฉันขอเพียงสักอย่างจากเธอได้ไหม
ใน...วันที่ไม่มีฉันข้างกายดูแลตัวเองให้ดี
โลกมันหมุนเวียนเปลี่ยนผัน และตัวของฉัน
ไม่อาจอยู่เคียงข้างเธออย่างนี้
ฉันอยากจะขอ..เมื่อไม่มีฉัน ดูแลตัวเองให้ดี
May 12
อีกสี่วันเปิดเทอมแล้วววว
ดีจัยกันถ้วนหน้าเลย .... รึป่าว?
สงสัยเปิดเทอมต้องเอาแต่เรียน เรียน เรียนแน่ๆ
ตารางเรียนก้กองอยู่เสาอาทิดหมดคับพี่น้อง สมัครไปอย่างไม่คิดเล๊ย
เมื่อวานพึ่งเรียนคนิดจบไป ไม่มีคนไปรับทุกวันอีก
เรียนแค่อาทิตกว่าๆ ต้องกลับเองทุกวันด้วย เก่งมั้ยๆ อิอิ
วันแรกนั่งตุ๊กตุ๊กกับกุ๊กกิ๊กก็ยังโอเคอยู่
วันที่สองพี่อรมารับก้เลยกลับกับกุ๊กกิ๊กอีก
วันที่สามกลับตุ๊กตุ๊กก้ยังไม่มีปันหา
พอวันที่สี่รอตุ๊กตุ๊กนานม๊ากกกกกก ก้เลยเดินซะเลย
ตอนแรกนึกว่าใกล้ๆ พอเดินไปเดินมาปวดน่องโค่ดรีบสุดๆแล้ว
เพราะมันมีทางอยู่ช่วงนึงไม่ค่อยมีคนอ่ะน่ากลัววว
กว่าจะเดินไปถึงเที่ยงพอดี (ร้อนมากด้วย)แล้วทำไม๊ไม่รอม๊ามารับซะเลยวะเนี่ย
แล้วดันเลือกทางที่มันอ้อมอีกอ่ะ ไกลพ้น
ยังไม่ปกหนังสือยังไม่เขียนชื่อเลย ยังไม่ทำอะไรซักอย่าง กำๆๆ
เอ้อ14นี้ไปโรงเรียนกี่โมงแล้ว ไปย้ายโต๊ะเนี่ยนะ ฮ่าฮ่า
ขอร้องเถอะเพื่อนช่วยเปี่ยนความคิดหน่อย อายเค้านะตัว เหอเหอ
อาทิตที่แล้วพึ่งตัดผมไปด้วยความกลัวเด๋อ
แต่ตอนนี้มันยาวแล้วอ่ะจะตัดอีกดีมั้ยๆ --"
April 21
เธอรู้บ้างไหม ว่าฉันเคยตามหา
ใครสักคนที่เดินเข้ามาตอบคำถาม ให้หัวใจ
ว่าความรัก ว่าคนรัก นั้นคือใคร
อยู่ที่ไหน ทำไมฉัน ไม่เคยเจอ
แต่วันนั้นเราแค่บังเอิญ ได้พบ
ก็เป็นวันที่ฉันได้พบคำตอบ ของหัวใจ
ว่าความรัก ว่าคนรัก ฉันคือใคร
ไกลแค่ไหน แต่ฟ้าก็ยังให้เราได้พบกัน
* แค่เพียงรู้ ... ว่าเธอคือความรัก
ความฝันหรือความจริง ฉันมีเธออยู่เคียงข้างกาย
แค่นี้ก็คงเพียงพอกับ คนที่ไม่เคย...
เชื่อว่าความรักแท้มีจริง... จนวันที่ฉันได้พบเธอ
ในวันนี้... ฉันไม่ได้นอนฝัน
ความรักฉันคือเธอ มีตัวตนและหายใจ
วันนี้ฉันเองพูดไม่ออก ว่าโชคดีแค่ไหน
กับการที่ได้รักเธอ และมีเธอนั้นคอยเติมเต็มชีวิตที่หายไป
ขอบคุณฟ้า ที่ลิขิตรักมาแบบนี้
ให้ทุกลมหายใจที่เหลืออยู่ได้รักเธอ
ก็พอแล้ว ฉันพอแล้ว ฉันได้เจอ
กับความหมาย ว่าโลกที่มีรักช่างสวยงาม
Postscript-
-เพลงเพราะเหลือเกิ๊นไปเจอในออดิชั่นมา
-วันนี้อัพแบบไม่มีอะไรจะอัพแล๊วว
April 08
ฉีเหว่ยอี้ – (รับบทโดยไจ่ไจ๋)
ชายหนุ่มวัย 25 ปี ฉลาดหลักแหลม มีพรสวรรค์ สามารถจัดการเรื่องทุกเรื่องได้เป็นอย่างดี ฉีเหว่ยอี้ผู้มีความมั่นใจในตัวเองได้ถือคติว่า ไม่มีความโชคร้ายในโลกนี้ นอกเสียจากว่าเรายังไม่มีความตั้งใจเพียงพอ และนั่นทำให้เขาเกิดความเครียดและมีอารมณ์แปรปรวน จนกระทั่งหมอได้บอกว่าเขาป่วยเป็นมะเร็งตับและมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน 1 ปี เมื่อเหว่ยอี้พบเซินเซินอีกครั้ง เขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงตัวเอง และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมีความหมาย นี่เองที่ทำให้เขาเข้าใจถึงความหมายของการมีชีวิตเพื่อความรัก

จ้าวเซินเซิน – (รับบทโดย ปาร์ค อึนเฮ)
หญิงสาววัย 23 ปี ลูกครึ่งจีน - เกาหลี มีเหตุไม่คาดฝันที่ทำให้เธอกลายเป็นใบ้ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตของเธอมีความทุกข์แต่อย่างใด กลับกลายเป็นว่าเธอสามารถใช้ใจของเธอรับฟังและเข้าใจจิตใจของผู้อื่นได้ดี ยิ่งขึ้น เธอไม่ได้ท้อแท้กับชีวิตและไม่มีวี่แววของคนผิดหวังท้อแท้ เธอกลับเป็นคนที่ซื่อสัตย์จริงใจและมองโลกในแง่ดี ถึงแม้ว่าจะพูดไม่ได้ แต่ความรักของเธอก็ไม่ได้น้อยไปกว่าคนธรรมดาสามัญเลยแม้แต่น้อย
ชีวิตของเขาจะดับสลายลงภายใน 1 ปีของความโดดเดี่ยว
เธอ ผู้ไม่สามารถเปล่งเสียงได้ กลับตกหลุมรักโลกอีกด้านหนึ่งของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ
วิกฤติแห่งความรักได้ถาโถมสู่เขาและเธอ
แต่สิ่งที่ผูกเขาและเธอไว้ด้วยกัน นั่นคือความทรงจำอันสวยงามในวัยเยาว์
จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เกิดขึ้นในขณะที่ฉีเหว่ยอี้มีอายุ 15 ปี
เพราะประสบอุบัติเหตุ เหว่ยอี้จึงต้องเข้าโรงพยาบาลซึ่งมีเพียงแห่งเดียวในท้องถิ่น เขาเกิดความเบื่อหน่ายในระหว่างที่รักษาตัว เหว่ยอี้พบห้องพักเก่าสำหรับผู้ลี้ภัยทางอากาศเข้าโดยบังเอิญ และที่นั่นเขาได้พบกับเด็กสาวชาวเกาหลีชื่อเซินเซิน เธอมีอายุน้อยกว่าเขา 2 ปีและเป็นใบ้เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุ หลังจากนั้นความรักอันบริสุทธิ์ก็ได้ก่อตัวขึ้น แต่ก็ต้องจบลงด้วยความพลัดพรากจากกัน
9 ปี ผ่านไป เหว่ยอี้เติบโตเป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง ชีวิตของเขาเหมือนโรยด้วยกลีบกุหลาบ เขามีความมั่นใจในตัวเองสูงแต่ก็มีความสับสนในชีวิต วันหนึ่งเหว่ยอี้ไล่พนักงานออกอย่างเลือดเย็น แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อวันรุ่งขึ้นได้มีหญิงสาวเป็นใบ้กับชายอันธพาลค นหนึ่งมาร้องเรียนที่บริษัท เหว่ยอี้ไม่เคยคิดเลยว่าหญิงสาวคนนั้นจะเป็นคนคนเดียวกับที่เขารู้จักเมื่ อ 9 ปีที่แล้ว
ด้วยนิสัยที่ตรงไปตรงมาของเซินเซิน ทำให้เหว่ยอี้ตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้ตัว แต่เพราะโชคชะตาทำให้เขาทั้งสองคนทะเลาะกันบ่อยครั้ง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่เพราะภาษาใบ้ของเซินเซินทำให้เหว่ยอี้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของการมีชี วิตอยู่ และการทะเลาะกันบ่อยครั้งก็ได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเซินเซินไปแล้ว
แต่แล้วความหายนะก็ได้ถาโถมเข้ามาหาเขา เมื่อหมอตรวจพบว่าเหว่ยอี้เป็นมะเร็งตับและจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน 1 ปี และนั่นทำให้เหว่ยอี้ระลึกได้ถึงคำสัญญาที่เขาเคยให้ไว้กับเด็กผู้หญิงใบ้ เมื่อ 9 ปีที่แล้ว ว่าอีก 10 ปีให้หลังเขาและเธอจะกลับมาพบกันอีกครั้ง
เหว่ยอี้ยกเลิกงานหมั้นของเขากับว่าที่คู่หมั้น และไปยังเมืองต้าเหลียน กับความตายที่ใกล้เข้ามา โชคชะตาได้นำพาให้เขากับเซินเซินกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาจำได้ทันทีว่าเธอคนนี้ก็คือเด็กผู้หญิงใบ้เมื่อ 9 ปีที่แล้ว
เหว่ยอี้รู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน เขาจึงค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงตัวเองและเก็บเรื่องที่เขาป่วยไว้เป็นความลับ เป็นเพราะเซินเซินที่ทำให้เขารู้สึกว่าชีวิตมีความหมาย แต่ว่าฉีเจิ้นหยาง ซึ่งเป็นพ่อของเหว่ยอี้ รู้ว่าเขาเปลี่ยนไปเพราะหญิงสาวใบ้คนนี้และได้กีดกันความรักระหว่างเขาและ เธอ เพื่อปกป้องเซินเซิน เหว่ยอี้ตัดสินใจกลับมารักษาตัวที่ไทเป วันที่เขาต้องจากเมืองต้าเหลียนมาไทเป เซินเซินได้รู้ว่าเหว่ยอี้คือรักแรกของเธอเมื่อ 9 ปีที่แล้ว นอกจากนี้ยังรู้ความจริงที่ว่าเหว่ยอี้ป่วยเป็นโรคมะเร็งตับและจะมีชีวิตอ ยู่ได้ไม่เกิน 1 ปี เซินเซินรู้สึกว่าใจของเธอได้แตกสลายราวกับเป็นผุยผง เธอวิ่งตามรถของเหว่ยอี้ ร้องไห้ไปตลอดทางและพยายามตะโกนเรียกชื่อของเขา และในที่สุดคำว่า เหว่ยอี้ ก็กลายเป็นคำแรกที่เธอสามารถเปล่งเสียงพูดได้ภายหลังที่เขาและเธอจากกันถึ ง 9 ปี